สวัสดีค่ะผู้อ่านที่น่ารักน่าเลิฟทุกท่าน :3
เมื่อไม่กี่วันก่อนแป้งมีโอกาสได้นั่งคุยกับเพื่อนคนหนึ่ง
เธอคนนี้เป็นคนที่มีความน่าสนใจหลายอย่าง
ชีวิตไม่เคยหยุดนิ่ง ต้องมีกิจกรรมหรือการเดินทางอยู่ตลอด
แต่จะน่าสนใจอย่างไรนั้น ไปอ่านด้านล่างกันเลยค่า..
Newyear's life
..ทำไมถึงกลายมาเป็นเด็กกิจกรรม..
“มันสนุก มันมีอะไรมากกว่าในห้องเรียน บางทีในห้องเรียนมันน่าเบื่อ เจอแต่ตัวหนังสือ บทเรียน อยู่แต่กับเพื่อนเดิมๆ ก็ยากเปลี่ยนบ้าง เลยมีความคิดในการเริ่มทำกิจกรรม เพราะจะได้พบเจอคนหลากหลายมากขึ้น ได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ทุกคนที่ทำกิจกรรมล้วนเป็นคนที่มีความสามารถ มีศักยภาพในตนเอง เมื่อได้ทำกิจกรรมร่วมกันเราจะได้เรียนรู้การทำงานและพฤติกรรมของผู้อื่น ซึ่งสามารถนำมาปรับใช้กับตัวเราเองได้”
..แบ่งเวลาอย่างไร..
“หากเป็นกิจกรรมของมหาลัยก็ทำได้ทุกวันอยู่แล้ว ถ้าเป็นช่วงกลางวันก็ทำได้ไม่มีปัญหา แต่ตอนเย็นอาจจะจำกัดเวลาเพราะหอให้เข้าได้ไม่เกิน 2 ทุ่ม แล้วหลังจาก 2 ทุ่มก็จะเป็นช่วงเวลาเคลียร์การบ้าน วันไหนที่ว่าง ไม่มีเรียนก็จะทำกิจกรรม เสาร์-อาทิตย์ก็ทำกิจกรรมกับองค์กรภายนอกได้ แต่ใน 1 เดือนก็ต้องแบ่งเวลาให้ดี ลากลับบ้านได้ 2 ครั้ง ก็ต้องแบ่งเวลาว่าจะทำอะไรในช่วงไหน”
..อยากให้เล่าประสบการณ์ค่ายที่ประทับใจ..
“ขอเล่าถึงค่าย มศว พบประชาชน ค่ายจัดขึ้นเดือนมีนาคม 2557 เป็นค่ายที่ชอบมาก เพราะนั่งรถนานมาก ประมาณ 15 ชั่วโมง ไปที่จังหวดตาก เป็นรถบัสพัดลม 3 คัน มีภูเขาตลอด การเดินทางอุปสรรคเยอะ แต่ก็ไปถึงจุดหมาย จัดทั้งหมด 1 อาทิตย์ เป็นค่ายสำหรับผู้นำและนักกิจกรรมของมหาวิทยาลัย โดยจะแบ่งเป็นฝ่ายต่างๆ เช่นฝ่ายวิชาการ ได้ไปทำห้องสมุด จัดหนังสือ ฝ่ายบำเพ็ญประโยชน์จะทำโรงจอดรถ ทาสีอาคารเรียน มีการจัดกีฬา ทำกิจกรรมร่วมกับเด็ก ซึ่งสิ่งที่ได้จากค่ายนี้ อย่างแรกเลย ได้มิตรภาพ ได้เพื่อนใหม่ ทำให้การประสานงานภายในมหาวิทยาลัยง่ายขึ้นมาก”
..ระหว่างการเรียนกับการทำกิจกรรมชอบอะไรมากกว่ากัน..
“ชอบกิจกรรมมากกว่าการเรียน เพราะมันสนุกกว่า ไม่น่าเบื่อ ทำกิจกรรมได้ปฏิบัติจริง ลงมือจริง ได้ประสบการณ์จริง”
..ชอบทำกิจกรรมแบบนี้ ยังอยากเป็นครูหรือเปล่า..
“เริ่มแรกเลยอยากเรียนวิศวกรรม เพราะชอบลงมือปฏิบัติ แต่พอได้มาเรียนครู ก็มีความรู้สึกว่าเราถูกบ่มเพาะมาเรื่อยๆ จากไม่อยากเป็นครูเลย ไม่ชอบมากๆ พอเรียนผ่านไป 1 เทอมกลับรู้สึกว่า เรียนครูก็ดีนะ ซึมซับความเป็นครูมาทีละนิดๆ ตอนนี้เลยรู้สึกว่าเป็นครูก็ดีนะ”
..นอกจากสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ อยากทำอะไรอีกไหม..
“นอกจากการทำกิจกรรมก็จะเป็นเรื่องเที่ยว เพราะเป็นคนชอบเที่ยว อยากเที่ยวอุทยานทั่วประเทศไทย ไปเปิดโลกกว้าง หาประสบการณ์ให้ตัวเอง เพราะอุทยานแต่ละที่ก็มีความแตกต่างกัน อยากไปเรียนรู้ เผื่อในอนาคตไปเป็นครูจะได้พาเด็กไปทัศนศึกษานอกสถานที่ได้ และอีกอย่างหนึ่งก็คือการไปเรียนต่อต่างประเทศ แล้วกลับมาทำงานที่ไทย คือตอนนี้เหมือนประเทศเรายังไม่พัฒนาในด้านการศึกษาเท่าที่ควร หรืออาจจะพยายามพัฒนาแต่หลายอย่างมันไม่ตรงจุด เราเรียนเรายังเบื่อเลย เด็กก็คงรู้สึกเบื่อไม่ต่างกัน เลยอยากไปศึกษาที่ประเทศอื่นว่าจัดระบบการศึกษาแบบไหน ที่จะทำให้การศึกษาน่าสนใจ เด็กอยากเรียนรู้ และไม่น่าเบื่อ”
..มีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันนี้ไหม..
“มีความสุขมาก แต่จะมากกว่านี้ถ้าได้ไปเที่ยวและได้ไปเรียนต่อต่างประเทศมาก”
..พูดถึงชีวิตตัวเอง..
“ชีวิตมันเยียร์ๆ(นิวเยียร์) คือทำอะไรก็ได้ที่เรามีความสุข สนุก แต่เราก็ยังใส่ใจคนอื่นบ้าง คนเรามันต้องมีทั้งดีและไม่ดี อะไรที่ทำแล้วมีความสุขก็ทำไป ไม่เดือดร้อนใครก็ทำไป”
..ขอฝากคติประจำใจ..
“ถ้าเชื่อว่าไม่แพ้เราก็จะไม่แพ้ ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นอย่างไร แต่ถ้าเราเชื่อว่าไม่แพ้เราก็จะไม่แพ้”
เป็นอย่างไรกันบ้างคะ ชีวิตของเด็กกิจกรรมคนหนึ่ง ผู้อ่านอาจไม่รู้สึกว่ามันแตกต่างจากคนทั่วไปมากมายนัก แต่สำหรับแป้ง เพื่อนคนนี้ค่อนข้างต่าง สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือเพื่อนสามารถจัดการเวลาได้เป็นอย่างดี น้อยครั้งมากที่จะมีปัญหา ซึ่งจะแตกต่างกับคนทั่วไปตรงที่ว่าต้องเลือกทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่เพื่อนสามารถทำทั้ง 2 อย่างควบคู่กันไปได้
การจะทำอะไรก็ตามให้ออกมาดี ถ้าการจัดการเราทำได้ดีก็ไม่มีปัญหาค่ะ ผู้อ่านสามารถนำวิธีการแบ่งเวลาไปปรับใช้ได้นะคะ แป้งคิดว่าเป็นวิธีที่ทำได้ง่าย และนำไปใช้ได้จริง เหมาะสำหรับนักกิจกรรมทุกคนเลยค่ะ
..แล้วพบกันใหม่ในบทความต่อไป
สวัสดีค่ะ :)
